Kanada

Pierwsi mieszkańcy Kanady przywędrowali ponad 20 tysięcy lat temu z Azji lądowym przesmykiem, który znajdował się w miejscu dzisiejszej Cieśniny Beringa. Rdzennymi mieszkańcami tego kraju są Indianie, a na północy Eskimosi. Żeglarze europejscy przybijali do wschodniego wybrzeża jeszcze przed odkryciem Ameryki przez Krzysztofa Kolumba. W 1497 r. zajął je w imieniu Anglii Giovanni Caboto (Włoch w służbie angielskiej), który odkrył wyspę Cape Breton (Nowa Szkocja) i Labrador. W 1534 r. do Zatoki Świętego Wawrzyńca dotarł Francuz Jacques Carrier, uważany za odkrywcę Kanady. W XVII w. pojawiają się już liczni misjonarze i podróżnicy francuscy, którzy zakładają pierwsze osady koncentrujące się wokół Rzeki Świętego Wawrzyńca. Anglicy osiedlają się na wschodnim wybrzeżu kontynentu. Narastający konflikt interesów między Francją a Anglią doprowadził do klęski Francji w 1763 r. W 1774 r. podpisano tzw. Akt z Quebec, który gwarantował ludności francuskiej pewne przywileje (pod rządami brytyjskimi zachowane zostało prawo francuskie i równouprawnienie katolicyzmu). Do połowy XIX w. przybyło z Anglii, głównie z Irlandii, około 800 tysięcy osób. Francuzi znaleźli się w mniejszości i bojąc się wynarodowienia, wzniecili powstanie w Quebecu 1837 r., krwawo stłumione przez Anglików. W 1863 r. na mocy Aktu Brytyjskiej Ameryki Północnej zjednoczono większość posiadłości brytyjskich w Ameryce Północnej, tworząc Dominium Kanady. Dołączyły do niego później kolejne prowincje, a jako ostatnia (w 1949 r.)-dziesiąta - Nowa Fundlandia. W 1885 r. ukończono budowę kolei transkanadyjskiej, co przyspieszyło kolonizację zachodnich obszarów Kanady. Od XIX w. datuje się szybki rozwój gospodarczy kraju. Podczas I wojny światowej, podobnie jak i podczas II wojny wojska kanadyjskie walczyły na terenie Europy przeciwko Niemcom. W 1926 r. Kanada wraz z innymi dominiami brytyjskimi uzyskała niepodległość. Po II wojnie została członkiem NATO. Na początku XX w. do Kanady przybyło około 2 milionów emigrantów, głównie z Europy Środkowej, w tym z Polski. Pierwsi Polacy pojawili się w tym kraju po upadku powstania listopadowego, a potem styczniowego. Około 60 tysięcy przybyło w latach 1890-1914 (emigracja zarobkowa).Okres po II wojnie także sprzyjał polskiej emigracji, a z czasów nam bliższych, po 1981 r. - nowej emigracji politycznej.